The Reykjavík Pride Poetry Competition was held for the ninth time this summer, having been a regular part of Reykjavík Pride festivities since 2016. Its aim is to give queer voices space and to elevate queer poetry and literary works. A total of 40 poems were submitted to the competition this year, with the jury reviewing all entries anonymously. The jury consisted of Viðar Eggertsson, Harpa Rún Kristjánsdóttir, and Anton Helgi Jónsson.
Here you can read the poems that placed 1st–3rd, along with the jury’s reasoning.
1st place
Jury’s comments:
In the poem Orðsifjar (e. Etymology), logic and emotion call to each other, the latter entwining the former. But must it be so? Could it be that logic alone is weaving the snare? In the fertile and deft interplay of these two opposites, the poem reveals the truth of love. When all is stripped to its core, no intricate glossaries are required. When every word has been spoken, love has the final say. Love is pure, unadorned — it asks for no definition, no binding in the roots of words.
Orðsifjar
Poet: Auður Emilsdóttir
Ég er klettur
stend af mér storma öld eftir öld
Ég er eikartré
með rótarkerfi sem nær langt ofan í jörðina
Þú snertir á mér handarbakið
Það neistar á milli okkar
Ég er lukkunnar pamfíll hugsa ég
(Merkilegt orð, pamfíll
komið úr dönsku
þaðan úr öðrum málum
þýðir „mikið elskuð“
sem á vel við
vona ég)
Hendur þínar
á lærum mínum
Hvert einasta líffæra innra með mér fer heljarstökk
(Annað orð komið úr dönsku
þaðan úr öðrum málum
með gagnsæja merkingu
og ef hjarta mitt er að taka sitt lokastökk í dag
vil ég helst að það sé einmitt hér)
Varir okkar
við það að snertast
Ég held niðri í mér andanum
(Velti fyrir mér
hver ákvað að sálir og hreyfing á lofti
væru nógu lík til að bera sama heiti
og hvort sál mín muni sameinast þinni
ef við öndum frá okkur samtímis)
Það kvarnast úr klettum
Rótarkerfi visna
Ekkert er eilíft
Ef ég gæti bara einbeitt mér
að einu í einu
þá væri það
þú
2nd place
Jury’s comments:
The poem “1991: A Space Odyssey” depicts a special event, even a unique one, that reflects great emotional turmoil and mental conflict. The set up is in an environment that seems to be outside Iceland, but the tense circumstances that the poem depicts become a symbolic description of a psychological state that most people are familiar with. Powerful poetry and a disciplined presentation that uses humor and ambiguity manage to turn an unusual experience into an experience that touches us all.
1991: A Space Odyssey
Poet: Kathy D’Arcy
On the way home from school
some random day my mother twisted the wheel
brought the car to a shuddering stop at the hedge
and after we’d thumped back against our seats
turned and asked in the most constipated voice
if I was – a lesbian?
She might as well have asked
if I was a hologram she could switch off
a demon inhabiting her strange daughter
her hands hair-triggered on the wheel
ready to plunge both of us
through the hedge and down the steep hill
she screaming and shielding her eyes
from strobing neon images of k.d. lang, Lois Lane
the older blonde girl wearing aftershave on my bus
me emerging, dazzled, gripping the dashboard
into the skinless silence beyond the singularity
3rd place
Jury’s comments:
Hvor ykkar er alvöru mamman? (e. Which One of You Is the real Mother?) is, on the surface, a simple reflection of the minor annoyances that people in so-called non-traditional marriages encounter. The speaker of the poem must answer questions posed innocently, yet for which there are no simple answers. Beneath the surface simmers the anger of all those who are forced to face such questions simply for being queer rather than “normal.” The scream at the end then reflects the suppressed frustration that inevitably arises in these situations, while also reminding us of the importance of the struggle.
Hvor ykkar er alvöru mamman?
Poet: Ásta Heiðrún Elísabet Pétursdóttir
Og mig langar að spyrja
Er það sú sem parar saman fleiri sokka eða eldar matinn?
Sú sem vaknar á nóttunni, strýkur litlum vanga og tekur djúpan andadrátt (því það þarf ógrynni
af þolinmæði klukkan tvö um nótt)?
Eða er það sú sem dansar tannburstadansinn og les langa sögu (þó klukkan sé orðin of margt)?
En ég veit að þú ert ekki að spyrja að því
Við erum báðar mömmur hennar
segi ég, og brosi. (Því það er satt.)
Nei ég meina alvöru mamma hennar? Það er áhersla á alvöru.
Og kannski svara ég hvor okkar hafi gengið með,
passað hana inní okkur, þessa mánuði
þegar hún var nýhætt að vera hugmynd.
Eða kannski spyr ég, þú meinar líffræðileg mamma hennar?
Og brosi, til að sýna að mér er sama
því ég veit að það eru engin efri mörk á ást.
Þú kinkar kolli og snýrð þér
Hvora elskarðu meira, alvöru mömmu þína eða hina?
Og ég minni mig á
að það má ekki segja börnum
að fokkasér.